(niech ta noc będzie nasza)
Tylko ty i ja
i cisza między słowami
Palce splątane w dłoniach
Bo miłość jest między nami
Chodź, przytul mnie mocniej
niech świat odpłynie dziś
Masz w oczach taki spokój
że chcę w nim zostać i żyć
Twoje serce bije przy moim
tak równo i tak blisko
Jakby noc sama szeptała
że już mamy wszystko
(że już mamy wszystko)
Na podwórku wciąż ten sam cień
Na furtce rdza i dom stary
Uśmiech miał prosty, sens
A teraz cisza chodzi i brak wiary
W kieszeni noszę garść dawnych dni
I żółty liść, co spadł za wcześnie
Pytam noc, gdy nie mogę spać
Czy tamten czas jest gdzieś jeszcze.
Na stole stała herbata, za oknem mrok
Na krześle dzień, co dawno zgasł
Matka wołała: ("wróć synku wróć" )
A wiatr jej głos po łąkach niósł
I tylko zdjęcia, blady znak
Z twarzą, co znał każdy mój strach
Czy ktoś dziś umie znaleźć ślad żeby serce przestało łkać
Zawsze gdy wracam w tamten czas
Serce rozdziera, wspominając mile
Z bagażem doświadczeń i podartych dni
Czy znajdę tamte szczęśliwe chwilę
Czy jest gdzieś taki świat
Bez bólu i bez łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Że człowiek, (człowiekiem jest)
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie pęka głos
Gdzie można wstać bez smutku
I znów uwierzyć w los
Czy jest gdzieś taki świat
Bez bólu i bez łez
Gdzie słońce zawsze grzeje
A serce nie zna burz
Gdzie każdy dzień to cud
A nocą gwiazdy lśnią
Gdzie miłość trwa wiecznie
I nikt nie wyprosi na stąd
Czy jest gdzieś takie miejsce
Że człowiek człowiekiem jest
Gdzie dobroć wciąż zwycięża
A zło odchodzi w cień
Gdzie uśmiech na twarzy
Nie jest tylko maską
Gdzie prawda ma siłę
A kłamstwo jest (porażką)
Czy gdzieś jest takie miejsce
Szczęśliwe i bez wad
Gdzie jest taka kraina
Na którą nas będzie stać
Idę przez puste dni
Z garścią starych zdjęć
Na dłoniach mam kurz i czas
A w sercu cichy lęk
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem jest
Poprowadź mnie tam
Choćby jeden krok
Bo sam już nie umiem
Udźwignąć tego rok
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem jest
W kieszeni trzymam żal
Jak kamień pośród dni
A mimo tylu ran
Wciąż chcę do kogoś iść
Nie po cud, nie po znak
Jeśli tam istnieje brzeg
Gdzie milknie stary strach
Jeśli tam można wstać
I nie oglądać łez w ścianach
To weź mnie za ten cień
Co jeszcze wierzyć chce
Bo serce, choć tak zmęczone
Nadal szuka mnie
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem jest
Poprowadź mnie tam
Choćby jeden krok
Bo sam już nie umiem
Udźwignąć tego rok
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem jest
A jeśli nie ma drzwi
To pokaż mi choć próg
Gdzie można zrzucić wstyd
I oddać dawny chłód
Czy jest gdzieś taka planeta
Gdzie słońce zawsze świeci jasno
Gdzie deszcz to tylko melodia lekka
Gdzie każda chwila to szczęście własne
Czy jest gdzieś taka dolina
Gdzie wiatr szepcze same dobre słowa
A każda myśl to perła jedyna
Każdy dzień to nadzieja nowa
Jeśli tam kiedyś dojdziesz,
zostaw dla mnie znak.
Może w progu, może w śnie,
może w gałęziach jabłek tak.
Niech mnie poprowadzi głos,
co nie boi się drżeć.
Bo jeśli istnieje taki brzeg,
to chcę tam z tobą przejść.
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem, człowiekiem jest
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie serce nie zna ran
Gdzie wracam bez strachu
I w nim nie jestem sam
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem, człowiekiem jest
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie serce nie zna już ran
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie wracam, i nie jestem sam
Ja niosę stracone lata
Co pękły jak cienkie szkło
I imię, co siedzi w pamięci
Gdy wiatr przegania mrok
Imię było normalne
Lecz miłości była wielka
I gdzieś to wszystko uciekło
Miłosna poniewierka
Widziałem tyle dróg
I tyle pustych rąk
Że teraz chcę już tylko
Nasz osobisty krąg
Jeśli to tylko sen
Niech trwa, niech trzyma mnie
Bo na tej długiej ziemi
Za często gubię się
A kiedy świt się skrada
Przez szczelinę w drzwi
To chcę, byś była przy mnie
Jak dawniej, blisko, (jak dziś)
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem, człowiekiem jest
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie serce nie zna już ran
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie wracam, i nie jestem sam
Może to w twoich oczach
Może w zwykłym słowie
Może w tym jednym geście
(Ja już mam zamęt w głowie)
Jeśli gdzieś jest ten brzeg
To prowadź mnie bez dróg
Bo jestem już zmęczony
I tak mi ciężko dłużej tu
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem, człowiekiem jest
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie serce nie zna już ran
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie wracam, i nie jestem sam
Czy jest gdzieś taka planeta
Gdzie słońce zawsze świeci jasno
Gdzie deszcz to tylko melodia lekka
Gdzie każda chwila to szczęście własne
Czy jest gdzieś taka dolina
Gdzie wiatr szepcze same dobre słowa
Gdzie każda myśl to perła jedyna
Gdzie serce zawsze ma dom od nowa
Czy jest gdzieś taki świat
Bez bólu i bez łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Że człowiekiem. człowiekiem jest
Na stole stygnie chleb,
a w oknie drży deszcz.
Twoja filiżanka stoi tu,
jakbyś miał wrócić jeszcze dziś.
W kieszeni trzymam dzień,
co pękł mi na pół.
I tylko dom pamięta,
jak cicho odszedł ból.
Na schodach skrzypi czas,
pod butem stary kurz.
Wieszakiem milczy płaszcz,
co czekał tyle już.
Na zdjęciu śmiejesz się,
jakby nic nie zgasło.
A ja wciąż pytam noc:
czy wszystko tak po prostu?
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem, człowiekiem jest
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie serce nie zna ran
Gdzie wracam bez strachu
I znów mam swój dom
Jeśli tam kiedyś dojdziesz,
zostaw dla mnie znak.
Może w progu, może w śnie,
może w gałęziach jabłek tak.
Niech mnie poprowadzi głos,
co nie boi się drżeć.
Bo jeśli istnieje taki brzeg,
to chcę tam z tobą przejść.
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie nie mam bólu ani łez
Czy jest gdzieś takie miejsce
Gdzie człowiekiem, człowiekiem jest
Czy jest gdzieś taki świat
Gdzie serce nie zna ran
Gdzie wracam bez strachu
I znów mam swój dom
Życia nie dostałeś na zawsze
Jesteś tu tylko na chwilę
Więc przeżyj je mądrze
Niby nic, ale aż tyle
Nie masz wieczności na dłoni
Tylko oddech i kilka dróg
Każdy ślad na twojej drodze
Szybko zmyje życia trud
Patrzysz w okno, jak dnia ubywa
Jak się kruszy słońca blask
Tam czeka dom bez powrotu
A czas nie poczeka-(nie wróci brzask)
Życia nie dostałeś na zawsze
To jest dar, nie studnia bez dna
Jesteś tu tylko na chwilę
Jak deszcz, co po szybie gna
Więc nie marnuj słów na pustkę
Nie odkładaj czułości na jutro
Bo gdy serce robi się ciężkie
Jutro już może być za późno
Życia nie dostałeś na zawsze
Jesteś tu tylko na chwilę
Więc przeżyj go mądrze
Bo nikt za ciebie go nie przeżyje
Życia nie dostałeś na zawsze
Nie oddawaj dni bez sensu
Jesteś tu tylko na chwilę
Więc zaufaj swojemu sercu
Niech zostanie po tobie ciepło
Niech zostanie czyjś spokojny sen
Jedno dobre, prawdziwe spojrzenie
Mówi więcej, niż tysiąc przekleństw i łez
Kiedy noc przygasi ci twarz
Kiedy zgaśnie kolejny dzień
Pomyśl tylko, czy żyłeś naprawdę
Czy tylko obok własnych miejsc
Masz tylko ten oddech
i każdy kruchy dzień
Nie trzymaj go w kieszeni
jak drobnych, ani zdjęć
Każdy krok jest liczony
każdy cień ma swój sens
A serce bije cicho
jakby znało swój kres
Patrz, jak w dłoni się rozsypało,
to co miało być wieczne
I nagle zwykły poranek
robi się ostateczny
Nie pytaj, kto ci odda to,
co minęło już
Nie ma drugiej próby
ani cofniętych słów
Kiedy cichnie śmiech
a dom zostaje sam
Zostaje tylko prawda
Bo ciebie już nie ma tam
Więc nie marnuj, czasu na ciszę
tych chwil, (co chcą być tłem)
Bo życie nie poczeka
nie wróci (żaden dzień)
Życia nie dostałeś na zawsze
Jesteś tu tylko na chwilę
Więc przeżyj go mądrze
Bo nikt za ciebie go nie przeżyje
Życia nie dostałeś na zawsze
Nie odda ci go czas
Więc kochaj dziś mocniej
I nie odkładaj na zaś
Życia nie dostałeś na zawsze
To płomień, (nie skarb w szkle)
Więc przeżyj go mądrze
Bo kiedy zgaśnie, zostaje tylko sen
(Tylko sen)
Mam dosyć wszystkiego
Co miało być sensem
Tych mądrych cytatów
Co stały się przekleństwem
Mam dosyć zachwytów
I waszego pieprzenia
Cholernych hipokrytów
Grających na uczuciach, mojego istnienia
Mam dosyć żalów
Nie szczerych wypowiedzi
Pieprzonych balów
I tej licznej gawiedzi
Mam dosyć piękna
Co gryzie mnie w oczy
I fałszywej prawdy
Która miała zaskoczyć
Mam dosyć podchodów
Rozmów naokoło
Tej sztucznej uprzejmości
na każde moje słowo
Mam dosyć litości
Co patrzy z wysoka
Nie chcę jałmużny jak rzuconych kości
A wasze pochwały to pustka głęboka
Mam dosyć żywych
Co chodzą jak cienie
I martwych wspomnień
Co wracają w nocy
Życie na siłę też mam dosyć
I tego
Że ciągle mam wstawać
I
Znów się podnieść
Mam dosyć wszystkiego
Aż boli mnie gardło
Krzyczę do ściany
Bo wszystko przepadło
Jeśli mam utonąć
To w swoim milczeniu
Nie w waszych planach albo sumieniu
Mam dosyć wszystkiego
Aż braknie mi tchu
Nie chcę pocieszeń, złotych myśli, mądrych słów
Zanim mnie zgasicie
Spalę ten most
Mam dosyć wszystkiego
Mam dosyć
Dość
Gdzie dziewczęta z tamtych lat
Z warkoczami aż po pas
Z tamtych zdjęć
Co leżą w szufladzie
To nie my, tam nie ma nas
Gdzie te głosy z potańcówek
Ta muzyka w cichą noc
Gdzie są nasze piękne serca
Kto jeszcze pamięta.
Zapach chleba, "ukochanej babci spracowane ręce"
Gdzie się podział mój ukochany
Stary świat, tyle pięknych radosnych chwil.
Gdy dziadek budził nas o świcie.
A jakie pięknie mieliśmy sny
Gdzie te listy
Które sercem były pisane
I te rumiane policzki
Gdy pod pierzyną były czytane.
Teraz
Jakoś to wszystko jest nie tak
Wszystko inaczej
"Miłości brak"
Gdzie się podział mój ukochany stary świat
Z matczynych dłoni
Z ojca ust
Idzie siostra była siostrą, a bratem był brat.
Tyle dróg przeszliśmy przez ten czas
Dzisiaj tyle ludzi, a jesteśmy sami
Deszcz bardziej mokry
Gdzieś zniknął nasz las
Gdzie się podział mój ukochany stary dom
Imię zapisane na szybie
W świetle z dwóch stron
Tak na chwilę jeszcze raz, zatrzymać tamten czas
Zobaczyć
Stary dom.
Przyjaciół sprzed lat.
Ocalmy chociaż trochę
Tego co było kiedyś w nas
Radość
Miłość
Szacunek
