Czy czujesz jak nam ucieka czas

Jak w nas starzeje się świat

Pamiętasz te piękno co było w nas

Gdy kwiat był kwiatem, siostra siostrą, bratem brat

Dziś patrzę na te stare fotografie

Kurz pokrył ramy, kolory blakną

Wspomnienia jak rzeka płyną przez dłonie

I serce bije wolniej, jakoś tak

Na progu domu, co pamięta śmiech

Teraz cisza gra na starych deskach

Wiatr szepcze historie, co zabrał im dech

O tych, co odeszli i o dawnych ścieżkach

Drzewa, co rosły razem z nami w górę

Ich gałęzie suche, liście opadły

Zostały tylko cienie, jak smutne figury

I obietnice, co w ziemię zapadły

Czy czujesz jak nam ucieka czas

Jak w nas starzeje się świat

Pamiętasz to piękno co było w nas

Kwiat był kwiatem, siostra siostrą, bratem brat

Gdzie podział się ten prosty dzień?

Ten zapach siana, co unosił się?

Już w nas starzał się świat?

Ale pamięć i piękno pozostanie w nas?

Teraz beton i szybki bieg,

Gdzieś zgubił się ten dawny brzeg.

Patrzę w lustro, widzę zmęczoną twarz,

A w oczach jeszcze tamten blask.

Wspominam pola, rzeki szum,

I cichy szept, co koił tłum.

Och, tamten czas, co minął już,

Jak polna droga a na niej kurz, a za nią daleki świat.

Bo kwiat był kwiatem, siostra siostrą, bratem brat,

Gdzie podział się ten prosty świat?

Staram się w sercu nosić ten obraz, ten sen,

Bo zdrowie już inne i dzień to nie dzień 

Czy czujesz jak nam ucieka czas 

Jak w nas starzeje się w świat 

Pamiętasz te piękno które było w nas 

Kwiat był kwiatem, siostra siostrą, bratem brat